Hilde
We zaten in het begin van de jaren 90 en het regende. We waren in Château-d'Œx. We renden rond op het vakantiedomein en ik gleed uit op de kiezels. Mijn knie stak er vol mee. Een verpleegster peuterde ze eruit met een pincet. Vrij snel werd het zwart voor mijn ogen en hoorde ik alle geluid alsof ik kopje onder ging in het zwembad. Toen ik weer bovenkwam, zat er een dik verband rond mijn knie. De rest van de dagen in Château-d'Œx durfde ik mijn knie niet meer te plooien, bang dat alles open zou scheuren. Er zijn mensen die het een teken van moed vinden om pijn te verbijten. Ze halen zelfs geen pijnstillers in huis. Ik heb pijnstillers in alle vormen: Dafalgan-bruistabletten, Spidifen-poeder, Ibuprofen-pillen en Brufen-granulaat. Granulaat. Dat klinkt als granaat. Of granola. Maar het is veel beter. Want het helpt tegen pijn. Alles wat helpt tegen pijn, is welkom in mijn huis. Ook heel wat Ikea-spullen zijn welkom in mijn huis. Ik plooide mijn knie niet en zo mankte ik met m...