Soms gaat het goed
Soms gaat het goed, maar bij dit ei loopt het al in de soep
vanaf de eerste beweging. De angel zit in het vel dat net onder de schaal zit.
Dat vel bepaalt hoe vlot het pellen gaat. Ofwel komt het vel in één vlotte beweging
mee met de schaal, waarna je een glad, ietwat nat en gaaf ei in je handen
houdt. Dat geeft evenveel voldoening als zand op stofzuigen of onkruid met
wortel en al uit de grond trekken. Ofwel blijft het vel hangen aan het ei,
waardoor het ei droog, ruw en rimpelig aanvoelt en de smaak ook nog eens
verpest wordt, want zo’n dun vel smaakt verrassend bitter. Ofwel trekt het vel
kleine hompjes ei mee, waardoor de ovalen vorm verloren gaat en je met een
veelhoekig object overblijft. Een ongedefinieerde brok gestold eiwit waarin het
eigeel bloot ligt of waar het op z’n minst doorheen schemert. Zonde van de
volmaaktheid die een ei kan zijn. Zonde van de stukken ei die in de vuilbak
verdwijnen bij de schaal en het vel. Zonde van mijn vingertoppen waarin de schaal
gesneden heeft. Zonde in overvloed, maar soms gaat het goed. Soms wel. Zulke
dagen zijn er ook.